Wystawy

Solidarność: pokojowa rewolucja

Pokojowo

Robotnicy w sierpniu 1980 roku nie wyszli poza zakłady pracy. 10 lat wcześniej, w grudniu 1970 roku, protestowali na ulicach. Skończyło się to dla nich tragicznie, polała się krew, zginęło 41 osób.

Pokojowe działania były możliwe dzięki przyjętym przez strajkujących WARTOŚCIOM I POSTAWOM, które zbudowały etos ruchu Solidarność, stały się jego marką rozpoznawalną na całym świecie.

Strajkujący działali w poczuciu WOLNOŚCI.

Człowiek rodzi się i żyje wolnym – z wysokości dachu hali Stoczni Gdańskiej im. Lenina głosiło hasło nawiązujące do Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

Byli przekonani o RÓWNOŚCI wszystkich osób.

Sprawiedliwość i równość dla całego narodu – napisano na transparencie, który zawisł na murze strajkującej Stoczni Gdańskiej im. Lenina.

Mieli ŚWIADOMOŚĆ WŁASNEJ WARTOŚCI.

https://nowezbiory.ecs.gda.pl/items/show/7319

Obywatele poczuli się uprawnieni nie tylko do protestowania wobec systemu komunistycznego, ale także do działania zgodnie z tym, co sami uznają za słuszne. Gra toczyła się o bardzo wysoką stawkę. Rozumieli to zarówno strajkujący, jak i dziennikarze z państw zachodnich relacjonujący wydarzenia z Polski, które elektryzowały cały świat.

Wielu pokładało WIARĘ W SIŁĘ WYŻSZĄ.

Msze oraz codzienne modlitwy gromadziły ludzi po obu stronach stoczniowej bramy. Podnosiły na duchu strajkujących i cementowały nową wspólnotę. Uczestniczyli w nich także niewierzący.

Byli PATRIOTAMI, PAMIĘTALI O PRZESZŁOŚCI.

Miłość ojczyzny, troska o ciągłość jej losu i suwerenność silnie motywowały strajkujących, choć wprost nie wysuwano postulatów zmiany ustroju.

Krzyż pod Bramą nr 2 Stoczni Gdańskiej im. Lenina, w miejscu, gdzie 10 lat wcześniej zginęli stoczniowcy w czasie rewolty grudniowej w 1970 roku, ustawiono jako zapowiedź budowy pomnika Poległych Stoczniowców 1970. Monument został odsłonięty jeszcze w grudniu 1980 roku.

Z NADZIEJĄ wzięli sprawy w swoje ręce.

Pragnienie zmian było wielkie, inspirowane m.in. wsparciem, jakiego rodakom udzielił Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Ojczyzny w 1979 roku, przypominając o ich niezbywalnym prawie do godnego życia.

Opowiemy ci o tych wypadkach
O tych dniach pełnych nadziei
(...)
O tych ludziach, którzy poczuli
Że są teraz właśnie u siebie
Solidarnie walczą o dzisiaj
I o jutro także dla ciebie.

Krzysztof Kasprzyk napisał w „Piosence dla córki”, która stała się jedną ze strajkowych ballad.