You're viewing this item in the new Europeana website. View this item in the original Europeana.

Het ‘Beeldalfabet’ is een experiment op de grens tussen wetenschap en kunst. Gustave zocht naar wegen om te communiceren door middel van tekens en symbolen. Met zijn beeldalfabet wilde hij herkenbare ‘oerbeelden’, zoals pijlen en cirkels, analyseren. Hij streefde naar een nieuwe universele beeldtaal, die voor ieder mens begrijpelijk moest zijn, waar ook ter wereld. Met het beeldalfabet wilde hij nagaan in hoeverre tekens een begrijpelijke symboolwaarde hebben.


Door de uitwisselbaarheid van de afzonderlijke vierkanten was een groot aantal variaties mogelijk. Volgens zijn eigen berekeningen waren er in totaal meer dan 387.000.000 combinatiemogelijkheden. Om dit te onderzoeken had hij de hulp van de computer nodig, een apparaat dat begin jaren zestig nog lang geen gemeengoed was. Waarschijnlijk was hij in 1963 dan ook een van de eerste kunstenaars die met de computer werkte.

CC BY (opens in new window)

Provided by Museum Het Valkhof