You're viewing this item in the new Europeana website. View this item in the original Europeana.

Maastricht. Maas. Romeinse vondsten opgebaggerd tijdens het uitdiepen van de Maas. Elk jaar heeft een eigen gezicht. Het gezicht van een mens. Van een kind dat, met grote ogen, juist toe is aan zijn eerste levensontdekkingen, of van een vermoeide grijzende man. Van een meisje in haar lente, van een jongeman in de volle ontplooiing van zijn levenskracht, of van een vrouw waarover de regen van grote zorgen viel. een gezicht met het stempel van weemoed of levenslust, van vreugde of smart. Het jaar 1963 had voor Maastricht het gezicht van 'de vrouw met de glimlach'. Niet de glimlach van de kathedraal engel van Reims of de Mona Lisa maar, met een glimlach tussen beide in. Een glimlach die evenzeer van mildheid getuigt als van sterke wil; een glimlach vol innerlijke rust en vol daadkracht. De glimlach van het vrouwenbeeld dat dit jaar uit de Maas naar boven gehaald werd. Samen met een, even voorlopige als verrassende, rijkdom aan beelden, beeldfragmenten en munten, welke beloven een nog ongekend venster te openen op de historie van Maastricht. (Jaarboek 1963; blz. 3-6.)

22770