Title

Verhaal Eugenie Vanwonterghem: Bezoek aan de moeder tijdens de oorlog

Story of Eugenie Vonwonterghem

Description

    • - Foto van vader (rechts) en neef waar hij het geld aan heeft geleend (Henri Willems) - Spaarboekje - Affiche - Boekje over het regiment - Medailles vader  
    • Norbertus Willems (vader): °19/09/1893 – +25/12/1972 Mijn vader vertelde niet veel over de oorlog. In 1932 hebben alle kinderen van de strijders uit 14-18 een spaarboekje gekregen. (100 fr tot meerderjarigheid). Mijn vader heeft zijn dienstplicht gedaan van 16 september 1913 tot oktober 1913. Eind augustus 1914 zou hij het leger verlaten, maar door de oorlog ging dit niet door. Hij was in dienst bij het zevende linieregiment tot september 1919. Hij was soldaat. Ze zijn uiteindelijk in Aarschot terecht gekomen. Hij was zelf van Rielaar. Hij heeft op een avond de eenheid verlaten en is naar huis gegaan voor een nacht (dat was niet ver, 1 km). In de vroege ochtend is hij terug naar het regiment gegaan. (toch een soort desertie) Hij was op een bepaald moment in Nieuwpoort gestrand. Hij kwam aan de Ijzer, die nog niet was overgelopen. Om aan de Duitsers te ontkomen, sprongen ze achter de Ijzer. Op den duur sprongen ze in het water. Hij durfde niet springen, want hij kon niet zwemmen. Men riep om hun moeder terwijl ze met hun zware uitrusting verdronken. Hij heeft 2 keer de dodengang gedaan (wachtpost). Driekwart kwam hier niet meer van terug. Hij werd “major” genoemd, omdat hij door zijn oriënteringsvermogen altijd zijn weg terug vond. De zakjes werden “vaderlanderkes” genoemd, omdat ze het gewicht waren dat 1 man kon dragen. De luizen en de ratten waren erg. Hij moest zijn eten aan een touw binden, anders was het weg. Hij was “ordonance” van 1 van de officieren. Hij moest eten gaan halen. Op een bepaald moment werden ze belegerd. Hij kwam terug en in de frietketel lagen de hersenen van de kok te drijven. Hij heeft het eten toch nog opgediend, nadat hij de hersenen eruit had gevist. De grote boodschap kon niet een put gedaan worden, want het gas in de loopgraven verbrandde je achterste. (gas was zwaarder) Hij heeft aan de Vredesfeesten deelgenomen. Hij heeft als enige van zijn regiment vier jaar in de loopgraven gezeten. Ze deden een optocht in Brussel. Hij liep vooraan, omdat hij vrij groot was. Ook aan de optocht in Parijs en London deed hij mee. Na de optocht in Londen ging men drinken en feesten. Hij ging niet mee. In zijn tent kwam toen een “oud madammeke” die hem een gouden pond gaf om te gaan feesten. Hij heeft het niet uitgegeven maar geleend aan een vriend van hem (foto). Die gouden pond heeft hij nooit meer terug gezien. Schoonvader van haar man vertelt het volgende verhaal: In het niemandsland aan de Ijzer passeerde een Duitse officier op een paard. Hij dacht: ik kan hem gemakkelijk van het paard schieten, maar ik doe het niet want het zou wel eens een dokter kunnen zijn en dan kunnen de gewonden niet worden verzorgd.

People

Classifications

Time

  • Temporal:

    • 2013-05-07 10:40:32 UTC

Provenance

Copyright

  • Rights:

    • http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/

References and relations

Find out more

View at Europeana 1914-1918 .

Can I use it?

Free Re-use
Entities
  • Subjects, resource types, genres and forms (Concepts)